Ik ben één van mijn kinderen verloren, hoe breng ik dit ter sprake?
12/03/2026 DatingCoach IrmaDATINGVRAAG
"Heb je kinderen?", is een normale vraag bij de kennismaking. Ik heb twee kinderen waarvan er één in 2003 is overleden. Wat moet ik zeggen tijdens de kennismaking? Ik heb één kind of ik heb twee kinderen?
Punt is dat er in beide situaties een vervolgvraag komt: "Wat doen je kinderen?" Als ik dan zeg dat één kind is overleden dat komt soms de vraag: Waaraan? Het antwoord op die vraag wordt lastig, omdat ik merkte dat 'de dood' een moeilijk onderwerp is voor sommige mensen.
- P
De juiste persoon vinden
Beste P,
Het is heel belangrijk dat je toekomstige partner niet één van die mensen is die de dood een moeilijk onderwerp vindt. Het is belangrijk dat deze persoon jou begrijpt en indien jij erover wilt praten, een luisterend oor kan bieden. Het is echter de vraag of jij de behoefte hebt om met iedere date over je kind dat niet meer op aarde is te praten.
Het is belangrijk dat deze persoon jou begrijpt en indien jij erover wilt praten, een luisterend oor kan bieden.
Inderdaad is de vraag of je kinderen hebt een gebruikelijke vraag tijdens de eerste date. Er zijn verschillende opties om hiermee om te gaan. Of je zegt: "Ik heb een zoon/dochter", en je gaat direct daarna vertellen wat dit kind in zijn of haar leven doet.
Mocht het contact na een aantal dates inniger worden dan kun je het altijd nog melden of zul je het moeten melden omdat het voor jou belangrijk is. Een andere mogelijkheid is dat ze vertelt dat je een overleden kind hebt, maar dat jullie daar het later wel over hebben omdat dit jullie eerste date is.
Doe wat op dat moment goed voelt
Kortom, kijk in je hart of je wel met iedere date dit verdriet wilt bespreken. Met je toekomstige partner zal het wel bespreekbaar moeten zijn. Ik vind het eigenlijk veel belangrijker dat jij gehoord wordt en begrepen wordt dan dat die ander een probleem met de dood heeft.
Kijk in je hart of je wel met iedere date dit verdriet wilt bespreken.
Persoonlijk zou ik willen dat onze maatschappij wat wijzer zou zijn en dat mensen elkaar wat meer zouden kunnen ondersteunen met dingen zoals ernstige ziekten of de dood of bijv. ongewenste kinderloosheid. We leven echter in een wereld die niet zo heel erg wijs is. Ik wens jou in elk geval heel veel liefde toe en iemand met een groot wijs hart.
Reacties
"Als het vertrouwd voelt in het contact, gewoon vertellen. Dat is niet tijdgebonden en hoeft niet gelijk heel gedetailleerd. Het is wel een belangrijk deel van je leven, daar hoort ook het verdrietige bij.
Hoe de ander daar op reageert, heb je niet in de hand. Is dat vriendelijk luisterend meelevend, dan het geeft perspectief. Als het 'neelevend' is, dan is het beter niet verder te gaan. Pijnlijk ja, je hebt je kwetsbaar eerlijk open gesteld, dat laat je kracht zien!
In het rijtje mis ik nog de ouderverstoting. Ook dan kun je je kinderen kwijtraken omdat je ex-partner, met b.v. borderliner/narcisme, je dat niet gunt. Meestal zijn mannen onterecht de zwakke partij in dit verhaal. En ja, het ergste: de kinderen zwaar de klos
Als man zijnde merk ik dat als het met een open en eerlijk gesprek verteld wordt, de conclusie bij sommige vrouwen, algauw de schuld bij de man ligt en ze beëindigen gelijk het contact.
Wat belangrijk is dat het verlies er in alle emoties mag zijn, zonder erin te blijven hangen. De rouwverwerking doorlopen. Zodat je vrij de relatie in kunt gaan. Je bent er niet minder mens van geworden, maar juist meer."
- Aris
"Het is een heel lastige, want veel mensen schrikken van de dood en vinden het meteen zwaar. Vooral als het een kind betreft. Echter ik ben van mening dat je het wel kan noemen. Zelf heb ik een kind en die is vlak na geboorte overleden. Ik vind dat ik mijn kind niet mag verloochenen. In jouw geval kan je op de vraag of je kinderen hebt altijd 'Ja' zeggen en over je nog levende kind spreken. Als mij gevraagd wordt of ik kinderen heb, zeg ik altijd 'ja, maar die is er niet meer. En daar wil ik het nu niet over hebben, dat kan later.' Dat is dus een optie. Vaak voeg ik er aan toe: 'Ik heb er vrede mee.' Dat die ander daar niet mee om kan gaan is niet jouw zorg. Notabene hem/haar is het niet overkomen! Ik vind trouwens dat we in een maatschappij leven die niet om kan gaan met de dood. De dood hoort bij het leven.
Sterkte en ik wens je veel geluk in de liefde!"
- S
"Je kunt dit thema wat breder trekken.
Ik bedoel dit: het overgrote deel van de profielbeschrijvingen suggereren dat het leven rimpelloos is verlopen en er verder niets aan de hand is. Die hiervoor gebezigde clichés zal iedereen toch hoop ik wel herkennen.
Kennelijk rust er een taboe op kwetsbaarheid, op feilen, op dat het leven niet meezit. Zou iedereen wat minder lulkoek verkopen over hoe geweldig alles wel niet is en gaat, wordt het denk ik gemakkelijker, vanzelfsprekender dat je, bij gevoelde oprechtheid van de ander, wat laat zien van je hobbelige levenspad. Groeit het vertrouwen en de genegenheid, kun je meer laten zien.
Want wij allemaal hier willen toch graag in kracht én kwetsbaarheid ontvangen worden en geborgen zijn?"
- oblaat
