Ik wil geen invulling zijn, hoe filter ik die mannen eruit?
19/02/2026 DatingCoach IrmaDATINGVRAAG
Ik ben al jaren single en ook al denk ik dat ik gelukkiger zou zijn met een goede partner, ik voel me absoluut niet eenzaam. Ik heb een goed leven opgebouwd doe veel zinvolle en plezierige dingen en heb een fijne band met vrienden, familie en kennissen. Wat ik wel tegenkom bij daten is dat er veel mannen zijn die wel eenzaam zijn; die echt lijken te wachten op een vrouw die hun leven invulling geeft. Mijn vraag is; hoe voorkom je dat je met zo'n man in zee gaat? Want voor mij is dat verspilde energie. Welke vragen kun je bijvoorbeeld stellen om daarachter te komen alvorens je tot afspraken over gaat?
- Anoniem
Stel de juiste vragen
Beste,
Weet je zeker dat deze mannen eenzaam zijn? Er bestaan ook mensen die graag alleen zijn en minder waarde hechten aan sociale contacten. De kans bestaat natuurlijk dat deze mannen gewoon een leuke vrouw willen voor de liefde en verder niet zoveel behoefte aan een ruime vriendenkring hebben.
Tijdens het chatten of bellen zou je vragen kunnen stellen over hun daginvulling, hobby's, familie, vriendenkring, etc. Dit is heel normaal en gebruikelijk en als het dan blijkt dat de reden van hun zoektocht inderdaad is dat hun leven leeg en eenzaam is, en dat ze een vrouw als oplossing zoeken voor de eenzaamheid kun je het contact verbreken. Het komt ook niet geforceerd over, want dergelijke vragen zijn normaal en horen bij het daten.
Gezegend met een rijk sociaal leven
Jij bent een gezegend mens dat je het leven zo mooi op orde hebt, want sociale contacten zijn (vaak) cruciaal voor een gelukkig leven. Eigenlijk zou ik dat iedereen hier gunnen. Dit is direct een goede tip voor de daters. Als je goed in je vel zit en je leven gevuld hebt met zinvolle bezigheden en lieve mensen, ben je een veel aantrekkelijker partner dan wanneer je kwetsbaar bent door gevoelens van eenzaamheid.
Als je goed in je vel zit en je leven gevuld hebt met zinvolle bezigheden en lieve mensen, ben je een veel aantrekkelijker partner dan wanneer je kwetsbaar bent door gevoelens van eenzaamheid.
Ideaal is de situatie dat je gelukkig bent met je leven (dit ligt niet altijd aan jezelf, en is geen beschuldiging) want dan is de keuze in de liefde oprechter. Je zoekt dan een partner als mooie aanvulling in je leven en niet als invulling. Je straalt dit ook uit en bent daardoor aantrekkelijker.
Eenzaamheid kan meerdere oorzaken hebben
De reden dat iemand eenzaam is hoeft niet altijd te zijn dat deze persoon niet sociaal is ingesteld. Soms is iemand verhuisd en verwateren vriendschappen wat door de afstand of is iemand altijd heel druk met zijn of haar werk bezig geweest of heeft intensieve mantelzorg gegeven en is dat de reden.
Het kan zelfs zijn dat de persoon in kwestie langdurig ziek is geweest en ook dan verliest iemand vrienden. Als je heel voorzichtig verder vraagt, kom je hier wel achter. Ik wil je veel succes toewensen en denk dat het jou vast wel lukt een leuke man te vinden.
Reacties
"Ik ben ook iemand die eenzaam is en een partner zoekt. Wat voor wereld leven we in als iedereen alleen maar met succesvolle, sociaal geslaagde mensen wil daten die niets nodig hebben? Kun jij me vertellen hoe ik zo iemand word? Het lijkt wel alsof een emotionele behoefte iets verkeerds is of zo, en ook nog eens onaantrekkelijk."
- Daan75
"Tja, misschien kan er wel iets heel moois voortkomen uit een ontmoeting met een man die zo bereid is om zich in- en aan te passen in jouw leven? Je kunt het ook positief duiden! Jij hebt een maatje die meegaat in al jouw activiteiten en hij heeft jou als invulling. Misschien handig om je wensenlijstje eens kritisch te bekijken? Het lijkt mij dat je jezelf nu flink tekort doet."
- Ingrid12345
"Het eerste wat in me opkomt, als ik de tekst lees: vanwaar toch die allergie voor invulling? En waarom zouden eenzame mannen en vrouwen hier geen invulling mogen zoeken? Tenslotte is het begrip invulling ook op vele malen in te vullen.
Als vrijwilligerswerk heb ik jarenlang maaltijden voor eenzame mensen georganiseerd. Zodoende weet ik dat er verscheidene vormen van eenzaamheid zijn: sociale, waarvoor je op een club, hobby of activiteit kunt gaan (of niet), relationele eenzaamheid: een (liefdes)partner die op de bank (of een ander favoriet samenverblijf) naast je zit en met wie je diepe vreugde en verdriet, kortom het leven kunt delen. En dan existentiële eenzaamheid, waar vragen over leven en dood, zinvolheid en existentie een rol spelen.
Iemand hier zoeken betekent denk ik (in ieder geval voor mij, maar ook voor velen niet want die antwoorden namelijk niet als je een net bericht stuurt) dat zeker op emotioneel gebied de eerste klik moet ontstaan. En die ontstaat vaak wanneer je elkaar ontmoet maar ook samen sociale activiteiten onderneemt. De vrouwen die e-Matching mij doorgaans presenteert willen gelukkig bijna allemaal wandelen. En ze hebben allemaal brede interesses. Al dan niet bourgondisch eten komt ook nogal eens voor.
Wat er relationeel gezocht wordt is moeilijker te ontdekken. In ieder geval eerlijk, humor, stabiel, rugzak verboden, open minded. En altijd positief.
Wat betreft existentieel is de oogst mager. Dat lees ik dan meer tussen de regels door: in hoe iemand naar de natuur kijkt, van dieren houdt, begaan is met de wereld, kan genieten, het kleine waardeert.
Ik vind, dat je elkaar best mag vervullen. Veel of weinig samen, LAT of samenwonend of deels in Nederland, deels buitenland. Als we er maar in slagen om aandacht te hebben voor bovengenoemde vormen van eenzaamheid. Ondanks doorgaans ontkenning vermoed ik, dat iedereen hier wel eens persoonlijk mee te maken heeft gehad. Dat maakt ons tot mensen."
- oblaat
"De angst om met iemand in zee te gaan die weleens eenzaam is en (deels) hierom een relatie zoekt begrijp ik eerlijk gezegd niet zo goed. Immers, ook met zo iemand kun je erg fijn contact hebben, met veel plezier en in een voor beiden prettige intensiteit. En al zou zo iemand uiteindelijk toch meer invulling van zijn leven door de relatie verlangen dan de vraagsteller bieden wil en het contact daarom eindigen, is het dan echt verspilde energie geweest? Verspilde energie om iemand te leren kennen, daarbij gaandeweg leuk en interessant contact te hebben, herinneringen te maken, ongetwijfeld wat te leren, en alleen al daardoor een rijker mens te worden?
Eenzaamheid is een subjectieve ervaring, die zelfs iemand met de wereld aan vrienden en goed contact met familie kan treffen. Zelfs mét een relatie kun je je eenzamer voelen dan zonder. Daarom lijkt me juist de angst om met een eenzaam iemand in zee te gaan, en daar in het begin van het contact een kruisverhoor aan te besteden, verspilde energie. Energie die bovendien onbevangenheid in de weg zal staan. En is die angst niet heel misschien zelfs een vorm... van bindingsangst?"
- Fl0ris
"Het is ridicuul om te denken dat mannen die eenzaam zijn per definitie een invulling vormen voor potentiële dates. Lijkt wel erg polariserend. Ja, ik heb geen familie en weinig vrienden en kennissen (niet echt gek in een steeds meer individualiserende wereld waar persoonlijke successen soms belangrijker zijn dan sociaal welbevinden). Het betekenisvol zijn voor vormt dan ook vormt dan ook de drijfveer om hier op EM te aanwezig te zijn en niet het zwaan kleef aan zijn, hartstochtelijk op zoek naar een date waarop hij kan meeliften. Daten is niet te vergelijken met de low cost koop en wegwerp manie waarin iemand kan verdrinken in een Chinese webshop. Denk daar maar eens over na."
- VeroAmico
"Ik heb er al eens eerder over geschreven. Ontmoeten vanuit alleen zijn, of vanuit eenzaam zijn, zijn wezenlijke verschillende uitgangsposities.
De 1e is een feit, het alleen zijn. Het 2e is een beleving.
Vanuit het alleen zijn iemand ontmoeten, is een onafhankelijk gelijkwaardig gebeuren. Een bewuste keuze, en nieuwsgierige drang, om elkaar te ontmoeten. Het wel of niet vervolgen voor een relatie is een gezamenlijke vrijwillige onderneming. Dat maakt een relatie licht, geeft ruimte en kan zich vrij ontvouwen.
Vanuit eenzaamheid ontmoeten, geeft een emotionele bedachte druk op zowel je innerlijke dwang, of een opgelegde dwang naar de ander toe. Daarmee wordt het een afhankelijke aangelegenheid. Dit geeft door de verwachte voorwaarden aan jezelf, en aan de ander, een situatie van willen en moeten. Dat drukt, benauwd en beperkt de vrijheid om jezelf te zijn en de ander de ruimte te geven.
Je bent er zelf bij hoe het contact aanvoelt.... beweeg je graag naar iemand toe, of voelt het beter om afstand te nemen. Blijf je hart daarin trouw en maak een juiste keuze.
Voor de anonieme dame is het ook niet onbelangrijk om de begrippen alleen zijn, of eenzaam zijn op elkaar af te stemmen. Als je leven zo vol is kun je ook nog steeds vanuit eenzaamheid hier op e.m. te boek staan... en inderdaad een alleenstaande vrije man aantreffen."
- Aris
"Zo'n benadering vind ik een toonbeeld van risicomijdend gedrag en rationeel. Een eerste ontmoeting is in mijn ervaring vaak een willen zoeken naar 'rode vlaggen' en 'aanknopingspunten', die beide echt aanvoelen.
Het probleem daarbij is, dat niemand er aan ontkomt om bij zo'n ontmoeting een 'publiek masker' op te zetten. Die (on-)bewuste houding voelt alsof je de ander kunt (door-)zien en vermindert de kans op echt contact.
Mijn houding is om bij twijfel juist een tweede ontmoeting aan te willen gaan, dat verbetert de kans op echt contact aanzienlijk.
Last but not least. Niemand kan in de toekomst kijken en garanties heb je tot aan de deur. Wie niet waagt, die niet wint. Het leven is geen repetitie, dus pak de kans als die zich voor doet."
- Job3
