Omgaan met teleurstellingen, hoe doen jullie dat?
14/05/2026 Redactie (Anne)LEDENVRAAG
Reacties
"Van elke ervaring neem ik weer iets mee, een inzicht in wat ik fijn vond aan die persoon of iets wat de ander vertelde en mij inspireerde enz. Dat zijn zaadjes voor de toekomst, waar ik op een later moment weer wat aan heb. En een afwijzing is geen kritiek op wie ik ben, het is alleen dat onze levenspaden niet samen matchen, voor beiden zal een ander beter passen. En maak het niet groter dan het is, blijf nuchter en kijk wat oude pijn is die geraakt wordt en wat er werkelijk nu is, wees mild voor jezelf en geniet van je ontdekkingsreis."
- Anoniem
"Je kunt beter niet gaan online daten als je niet om kunt gaan met afwijzing. En dat IS ook heel naar, elke afwijzing doet pijn in wat voor context ook.
Mijn tips:
1) neem het niet persoonlijk. Die persoon aan de andere kant kent jou niet, heeft geen idee wie en wat jij bent. De afwijzing is misschien gebaseerd op iets heel kleins, een klein facet van wie jij bent. Daarnaast: als iemand je afwijst is er sowieso geen match, dus wees blij. Je hebt weer iets geprobeerd en gaat het weer proberen. Op een dag is het wél raak. Praktisch: houd bij wie je hebt aangeschreven. Iemand tweemaal liken is wat onhandig.
2) Ik heb voor mezelf 'huiswerk' en dat is dat ik tweemaal per week iemand aanschrijf. Als ik het heb gedaan, ongeacht de evt. gevolgen, kan ik het verder loslaten en doorgaan met waar ik mee bezig was. Zo beheerst het online daten niet mijn leven."
- Pralinee
"Voor velen lijkt het datingleven als een lijdensweg van de ene meevaller naar de andere. Maar we blijven erin geloven."
- Coppi
"Voor mij heeft het bij daten vooral te maken met verwachtingsmanagement.
Persoonlijk probeer ik niet te lang online te blijven praten, maar stuur ik liever snel aan op een echte ontmoeting. Te lang appen, mailen of chatten zorgt er namelijk vaak voor dat je een beeld van iemand gaat creëren in je hoofd. Soms kun je zelfs al gevoelens ontwikkelen voor die versie van iemand, terwijl je die persoon in werkelijkheid nog nooit hebt ontmoet. En dat leidt vervolgens vaak tot teleurstelling, omdat niemand ooit volledig kan voldoen aan het ideale beeld dat in je hoofd is ontstaan.
Daarom houd ik mijn verwachtingen van een eerste ontmoeting bewust simpel: ik ga gewoon iemand ontmoeten die ik anders waarschijnlijk nooit was tegengekomen, en die ongetwijfeld iets interessants te vertellen heeft. Dat haalt veel druk van een date af. Het hoeft dan niet meteen de potentiële liefde van mijn leven te zijn, maar gewoon een leuke en oprechte ontmoeting.
En als er daarna een vervolg komt, kijk ik uiteindelijk veel meer naar iemands daden dan naar woorden.
Daarnaast denk ik dat het belangrijk is om zelf al prettig in je vel te zitten en een fijn leven voor jezelf te hebben opgebouwd. Niet vanuit eenzaamheid of wanhoop op zoek gaan naar iemand die je gelukkig moet maken, maar iemand ontmoeten die iets moois toevoegt aan een leven dat op zichzelf al goed voelt.
En uiteindelijk: wees realistisch in je verwachtingen. Wanneer je vooral valt op een ideaalbeeld of iemand zoekt die ver buiten je eigen leefwereld, waarden, interesses, niveau van wederzijdse investering, of bijv. leeftijd ligt, vergroot je uiteindelijk vaak alleen de kans op teleurstelling."
- mnq
"Een teleurstelling is geen falen. Het is een uitermate geschikte gelegenheid om te onderzoeken welke verwachtingen je op de date had geprojecteerd. Als ik teleurgesteld ben stel ik mezelf de vraag wat ik nodig had wat ik bij de ander neerlegde om mij te geven. Bevestiging, aandacht, liefde, een leegte opvullen, gezien worden? Ik denk dat het een groeiproces per ervaring is om juist dichter bij jezelf te komen. De ander heeft daar relatief weinig mee te maken. Zelfs als de ander onfatsoenlijk reageert zegt dat meer over de ander dan over je zelf. Het zegt meer waarom zoiets je erg raakt. Wat ligt daar achter aan ervaring, aan trigger, aan pijn, aan leegte dat je middels de date wilde opvullen?
Gaandeweg kweek je meer ruggengraat, zelfkennis, weerbaarheid, relativeringsvermogen, verantwoordelijkheid naar jezelf toe, helderheid en rust in het datingproces.
Dan wordt niet meer alles persoonlijk. En dan betreed je de hele datingdynamiek heel anders, veel dichter bij jezelf. De balans verschuift naar wie het gewicht en de sturing draagt in de interactie. Bij autonomie kun je de teugels laten vieren en veel vrijer heen en weer bewegen in het contact zonder jezelf te verliezen.
Dan worden de clichélijstjes in je hoofd minder en zie jij zelf ook beter wie er voor je zit. En als de ander jou dan niet ziet zitten, dan is de ander nog te gehecht aan zijn/haar/hen lijstje als ijkpunt na wellicht een turbulente periode met exen.
We zijn niet voor niets hier op zoek naar een liefde, een maatje. De motieven en fasen waarin je de datingmarkt in stapt fluctueren nogal en dat hoort allemaal bij het leven en het mens zijn. Laten we dat vooral respecteren, omarmen en elkaar misschien zelfs een eindje verder helpen.
En als je teleurstelling dieper gaat en echt een kwetsuur blijkt zoek dan op wat je goed doet. De sportschool in, een taart bakken, dans, schilder, sla die flipping padel bijna aan gort, ventileer bij een dierbare, ga een keer hard gillen, bospaden, een bak ijs leegvreten, Netflix bingen, uithuilen, voelen of toch maar eens met een professional gaan praten. Daarna weer doorademen. Je overleeft het allemaal wel. Komt goed."
- Anoniem
"Wandelen, in je eentje kilometers lopen, met muziek of zonder, maar gewoon elke dag een flink eind dwalen, krijg je energie van en je voelt je veerkracht opleven, heerlijk. Da's de belangrijkste tip. Is nog onderbouwd met neurologisch onderzoek ook.
En verder...
Af en toe bijtijds naar bed gaan, niet te vaak nachtbraken.
En...
Jezelf met of zonder vrienden op gezette tijden trakteren op film/ theater/ museum, je zinnen verzetten, beelden van de buitenwereld toelaten, je belangstelling laten vangen door dingen die niets met jou persoonlijk van doen hebben.
En...
Je werk waarderen.
En...
Af en toe de gezelligheid van lieve vrienden opzoeken.
En...
Als je een keer moet janken, gewoon doen (net als lachen, dromen, kijken, luisteren, lezen, dansen, x.)
(Het komt allemaal weer goed van Brigitte Kaandorp opzetten en meeblèren wil ook nog weleens gigantisch helpen - nou schijnt zingen sowieso positief op je brein/ gemoed te werken.)"
- Townsend
"Of ik een ultieme tip heb betwijfel ik, maar ik merk wel dat ik geleidelijk aan steeds kritischer word om hiermee hopelijk teleurstellingen te kunnen vermijden.
Mijn kaders waren zeer ruim: leeftijd, afstand etc...ik meende dat voor echte liefde geen ruimte genoeg kon zijn in mijn lijstje. Helaas heb ik moeten concluderen dat echte liefde wellicht alles overbrugt, maar een echte relatie niet. Uiteindelijk hebben we te maken met afstand, met leeftijd en met de realiteit van elke dag en onze al dan niet beperkte agendaruimte."
- Marianne12
